بیست و نهمین دوره بازی های المپیک در حالی هجدهم مردادماه ۱۳۸۷ افتتاح می شود که ایران با ۵۵ ورزشکار، یکی از ۲۰۵ شرکت کننده حاضر در این رقابت های معتبر به شمار می رود.

«المپیک پکن» چهاردهمین حضور ایران در ادوار المپیک محسوب می شود و این مرتبه ورزشکاران ۱۴ رشته ورزشی کاروان ایران را تشکیل می دهند. اولین حضور ایران در المپیک به سال ۱۹۴۸ بر می گردد.۶۰ سال پیش ایران با ۳۸ ورزشکار در پنج رشته در «المپیک لندن» شرکت کرد و با کسب تنها یک برنز که توسط «جعفر سلماسی» در وزنه برداری به دست آمد به کار خود در اولین حضورش پایان داد.

در سال های بعد به تدریج هم تعداد نفرات کاروان بیشتر شد و هم تعداد مدال های به دست آمده؛ با این حال تا به امروز هرگز تعداد کاروان ایران در المپیک بیشتر از ۱۰۰ نفر نشده و تعداد مدال ها هم از عدد هفت عبور نکرده است.

بزرگ ترین کاروان بعد از انقلاب


این برای چهارمین بار است که شمار اعضای کاروان ایران بیشتر از ۵۰ نفر می شود. ایران در «المپیک ۱۹۶۴ توکیو» با ۶۴ نفر شرکت کرد. در «المپیک مونیخ» در سال ۱۹۷۲ کاروان ایران ۵۱ نفره بود و چهار سال بعد ایران بزرگ ترین کاروان خود شامل ۸۸ نفر را عازم «مونترال» کرد.

بعد از انقلاب هرگز تعداد کاروان ایران بیشتر از ۴۰ نفر نشد تا این که این مرتبه ایران با ۵۵ نفر عازم المپیک می شود. این افزایش تعداد نفرات به علت حضور تیم ۱۲ نفره بسکتبال است و در ادوار گذشته به علت حضور نداشتن ورزش های تیمی همچون بسکتبال، فوتبال، هندبال و والیبال معمولا کاروان ایران زیر ۵۰ نفر بوده است. در سه المپیک توکیو (۱۹۶۴) ، مونیخ (۱۹۷۲) و مونترال (۱۹۷۶) که کاروان ایران بیش از ۵۰ عضو داشت تیم ملی فوتبال هم جواز حضور در المپیک را کسب کرده بود.

پس از این که ایران در المپیک گذشته در «آتن» با ۳۸ ورزشکار شرکت کرد، «محسن مهرعلیزاده» ، رئیس وقت «سازمان تربیت بدنی» وعده داد که ایران با بیش از ۱۰۰ ورزشکار در المپیک پکن شرکت خواهد کرد، اما همانطور که ذکر شد تعداد نفرات اعزامی ایران به پکن ۴۵ نفر کمتر از عدد وعده داده شده مهر علیزاده است. جالب این که «محمد علی آبادی» ؛ رئیس کنونی سازمان تربیت بدنی نیز ابراز خوش بینی کرده که ایران در «المپیک ۲۰۱۲ لندن» با بیش از ۱۰۰ ورزشکار حضور پیدا کند. به نظر می رسد علی آبادی هم مثل مهر علیزاده امیدوار به حضور تیم هایی چون بسکتبال، فوتبال، هندبال و والیبال در المپیک است و به همین دلیل وعده کاروان سه رقمی را می دهد.

لشگرکشی بی ثمر در سال ۱۹۷۶

بهترین نتایج ایران در المپیک از نظر تعداد مدال، در «المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی» به دست آمد. ایران در آن دوره هفت مدال گرفت که هیچکدام از آن ها طلا نبود و از نظر مرغوبیت مدال، بهترین نتیجه به المپیک ۲۰۰۰ برمی گردد.

ایران در «سیدنی» سه طلا گرفت که در تاریخ بی سابقه بود، هرگز ایران در ادوار قبلی نتوانسته بود بیش از دو طلا بگیرد. با این حال بهترین رتبه ایران در جدول کلی رده بندی مدال ها نه در «المپیک هلسینکی» به دست آمد و نه در «المپیک سیدنی» ، بلکه در «المپیک ۱۹۵۶ ملبورن» بود که ایران با دو طلا و سه نقره در بین ۶۷ کشور شرکت کننده در المپیک چهاردهم شد. البته در حال حاضرتعداد کشورهای شرکت کننده در المپیک به هیچ وجه قابل مقایسه با آن دوره ها نیست. در «المپیک پکن» ۲۰۵ کشور حاضر خواهند بود و چهار سال قبل، ۲۰۲ کشور در «آتن» حاضر بودند که ایران با دو طلا، دو نقره و دو برنز بیست و نهم شد. جالب این که ایران در «المپیک ۱۹۷۶ مونترال» با بزرگ ترین کاروان خود که شامل ۸۸ نفر بود نتایج ضعیفی گرفت و با کسب تنها یک نقره و یک برنز به کار خود پایان داد. بدترین رتبه ایران هم چهل و سوم بوده که در «المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا» رقم خورد.

دومین پرچمدار زن

در بین این ۵۵ نفر، سه ورزشکار زن هم وجود دارند، البته در ادوار گذشته هم در کاروان ایران چند ورزشکار زن دیده می شدند، اما یک تفاوت بزرگ بین این سه نفر و المپین های قبلی وجود دارد.

در گذشته ورزشکاران خانم ایرانی که معمولا تیرانداز بودند با بهره بردن از «وایلد کارت» (سهمیه میهمان) اجازه حضور در المپیک را کسب می کردند. اما «نجمه آبتین» در تیراندازی، «سارا خوش جمال فکری» در تکواندو و «هدی حسینی» در قایقرانی با حضور موفق در رقابت های گزینشی المپیکی شدند.

در این میان هدی حسینی پرچمدار کاروان ایران هم خواهد بود. این برای دومین بار است که یک زن پرچم ایران را در مراسم افتتاحیه حمل می کند. در «المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا» هم «لیدا فریمان» چنین افتخاری نصیبش شد. البته به گفته «نصرالله سجادی»، سرپرست کاروان اعزامی ایرانی  یکی از دلایل انتخاب حسینی این است که اکثر عنوان داران المپیکی ایران در رشته های کشتی و تکواندو در مراسم افتتاحیه حضور ندارند و دیرتر عازم پکن می شوند، به همین علت این زن قایقران به عنوان پرچمدار انتخاب شده است.

تا به حال هیچ ورزشکار زن ایرانی در المپیک موفق به کسب مدال نشده که با توجه به نتایج این سه نفر این بار هم این طلسم شکسته نخواهد شد.

ساعی می تواند بهترین شود


در بین مدال داران المپیکی ایران «غلامرضا تختی» و «محمد نصیری» با کسب سه مدال بیشترین مدال را کسب کرده اند. تختی یک طلا و دو نقره برای ایران به دست آورد و در کارنامه محمد نصیری هم یک طلا، یک نقره و یک برنز مسابقات وزنه برداری المپیک دیده می شود.

«حسین رضازاده» نیز با دو طلا تنها ورزشکاری است که توانسته دوبار در المپیک طلا بگیرد. دیگر ایرانی هایی که بیش از یک بار در المپیک مدال گرفته اند عبارتند از: «محمد نامجو» (وزنه برداری) «عسگری محمدیان» ، «رسول» و «امیر خادم» (کشتی) و «هادی ساعی» (تکواندو).

اگر رضازاده در المپیک شرکت می کرد و مدال می گرفت از نظر تعداد مدال هم در صدر المپین های ایرانی قرار می گرفت، اما او این فرصت را از دست داد. با این حال هادی ساعی همچنان این شانس را دارد که به رکورد تختی و نصیری برسد. این تکواندو کار صاحب نام در «المپیک سیدنی» برنز گرفت و در «المپیک آتن» طلا، اگر او در پکن مدال بگیرد سه مداله خواهد شد و اگر مدالش طلا باشد به پرافتخارترین ایرانی تاریخ المپیک تبدیل می شود.