کاوه جان مطلب خوبیست و نسبت به گزارش های محیطی که در زیگزاگ خوانده متفاوت است اما چند نکته:

اول ،ترکیب به مانند درست نیت و مانند کافی ست

دوم، توصیف محیطی ات خیلی خوب است به علاوه اینکه نقش گزارش تصویری را هم نمی شود در این فضا سازی نادیده گرفت.

سوم،کاوه جان به گمانم وقتی در یک گزارش از یک پدیده کلی در شهر حرف می زنی باید به مکانیابی و پراکندگی آماری ات دقت بیشتری کنی.مثلا وقتی سوژه ات حاجی فیروز های تهران است روایت تو با تاکید بر زمان و مکان ناقص است.

چهارم، برای من خواننده مفید تر بود اگر جایی در گزارشت اشاره ای کلی پیشینه و نقش حاجی فیروز داشتی و مثلا اطلاعاتی ارائه می کردی از تفاوتش با عمو نوروز و ...

سلام

تمام دلایلی که می گویی قضیه را توجیه می کند اما یک اصل را نمی شود فراموش کرد.آن هم این که گزارشگر باید پروسه ی مکانیابی خودش را مثل باقی مشاهدات می آورده تا دلیل قید مکان های ذکر شده قابل توجیه باشد.اگرچه جهت این نقد نه به سمت شمای عکاس بلکه به طرف گزارشگری ست که راوی اصلی ماجرست.شاید دست کم توضیحات مختصر برای هر عکس تو کمی این نقص را برطرف می کرد به علاوه اینکه موردی که درباره ی محل اقامت و طبقه اجتماعی حاجی فیروزها می گویی و نیز محل تجمع و کسب و کارشان نکته ایست که در گزارش کاوه می توانسته طرح و یا بررسی اش بسیار مهم باشد اما حالا فاقد آن است یعنی گزارشگر بخش مهمی از طرح مسئله اش را جا انداخته است.با این حال از شما عکس های خوبی دیدیم و امیدوارم این روند پیوست گزارش تصویری به گزارش های زیگزاگ باز هم تکرار شود. 

رفقا!
به نظرم اين مطلب داعيه ي جامعيت درباره ي همه نوع حاجي فيروز هاي شهر را ندارد.اگر چه من هم معتقدم اگر مي خواست چنين داعيه اي داشته باشد، بايد حداقل يك مورد از مناطق پايين تر هم مي نوشت.

اما در حال حاضر، ما با چند برش از روز پاياني سال مواجهيم كه چند نمونه از حاجي فيروز ها را جلوي كادر تصوير و متن گذاشته ايم و شرح كوتاهي از آن ها مي خوانيم. و اين بيشتر از آن كه يكگزاش جامع باشد، چند كارت پستال مفيد از پديده اي سنتي در زندگي شهري ماست.

من در نظر اولم تاکید کردم که این مطلب گزارش توصیفی خوبیست.قلم کاوه صحیح است.ساختاری و نظمش هم .با این اوصاف بحث درباره ی روشهایی که می تواند یک گزارش استاندارد را ،کاملتر و جامعتر و قابل استنادتر کند خالی از لطف نیست.

ساجده عزیز

پیش از شروع، این گزارش قرار بود، نگاهی به زندگی یکی از حاجی فیروز ها داشته باشد. در عمل این سوژه دست نیافتنی بود، زیرا که حاجی فیروز ها حاضر به همراهی نبودند و حتی در صورت این همراهی حرکات و سکنات آنها غیر طبیعی از آب در می آمد.

اما پس از گشت و گذار در شهر، در آخرین روز سال به این نتیجه رسیدیم که نگاه این گزارش برشی کوتاه و لحظه ای از حضور حاجی فیروز ها و حضور شان در شهر خواهد بود.

همان طور که آرش هم  به آن اشاره کرد، حاجی فیروز ها که بیشتر ساکن مناطق جنوبی تهران هستند، برای تامین معاش خود به محله های شمال تهران می روند. البته که، این نکته در گزارش دیده نشده و  این عدله در آن مشهود نیست.

در هر حال این چند تصویر پیشتر برش هایی است کوتاه، از بعضی حاجی فیروز ها، زندگی شان، و حال و هوای آنها در یک روز مانده به سال نو.