این گزارش نمونه خوبی به دست می دهد از سنت هایی که از طریق تبدیل شدن به سرگرمی در شرایط جدید زندگی که رابطه جامعه با ریشه های باوری و آیینی سنت ها گسسته است ، تداوم می یابند. اما این به توانایی صنعت سرگرمی در جامعه جدیید بستگی دارد که تا چه حد از این تحول استفاده کند. در غرب پدیده پا پا نوئل به شدت از طرف اهل فرهنگ و صاحبان صنعت سرگرمی مورد استفاده قرار گرفته است اما در ایران این پدیده آنچنان که باید از سوی تولید کنندگان فرهنگی جامعه جدید و صاحبان صنعت سرگرمی مورد اقبال نبوده است ، ادامه این گزارش می تواند گزارش دیگری باشد که  از پرداخت آسیب شناسانه اجتماعی در باره زندگی حاجی فیروز ها فاصله بگیرد وبه نوع نگاه تولید کنندگان فرهنگ در رسانه ها و تهیه کنندگان تولیدات سرگرمی به این ظرفیت فرهنگی در جامعه ایرانی بپردازد.