ببخشید از پاسخ دیرهنگام. نوروز است و بنده هم به ایران گردی، همه جا هم خط تلفن پیدا نمیشود.
بابک
علی الظاهر شما از طرفداران تئوری توطئه هستید. راجع به حرفهایتان کمی شفافتر مینویسم:
1. قبول دارم که این برنامه در ابتدا برای مصرف خودم و دوستانم و مخاطبان آنها نوشته شده. اما این به تنهایی به این معنی نیست که برنامه حالتی خصوصی یا تبلیغاتی دارد. شاید بد نباشد بدانید بسیاری برنامه های ارزشمند، همچون سیستم عامل داس هم تاریخ مشابهی دارند. بسیاری از اختراعات ارزشمند بشری هم به همچنین، مثل ماشین چاپ گوتنبرگ. اگر واقعاً این برنامه تا این حدی که شما میگویی بی ارزش و بی کاربرد بود، بعید میدانم کارمندان عمده سایتهای مخصوص دانلود برنامه مثل cnet, zdnet و download.com بدون درخواست من آن را در لیست خود قرار میدادند و حتی راجع به آن مطالبی هم مینوشتند.
2. متأسفانه آماری از بازدیدکنندگان سایت زیگ زاگ در دسترس من نیست. اما خوشبختانه فلیکر آمار دقیقی از referer ها در اختیار کاربران قرار میده، و در اون آمار تعداد مراجعین از این سایت به اندازه عدد انگشتان دست هم نیستند، در حالی که بعضی تک عکسهای من بیش از 40 هزار بازدید داشته، و جالبه بدونید فلیکر از هر آی.پی فقط یک بازدید رو ثبت میکنه و با این اوصاف، بسیاری از بازدیدها از ایران به خاطر پراکسی های نامرئی آی.اس.پی ها فقط یک بار شمرده میشن. آیا واقعاً به نظر شما من نیازی به تبلیغ کارم در زیگزاگ دارم؟ شما که اینقدر اهل تحقیق هستید، آیا اسم من رو تا به حال در جستجوگرهای مختلف جستجو کردید؟ میدونید صرفاً راجع به همین یک برنامه ساده و از منظر شما بی ارزش، چند مقاله و مطلب به زبان های مختلف منتشر شده؟ دوست من! برای کشف یک توطئه، فقط رؤیا پردازی کافی نیست.
3. جایی در مصاحبه گفته بودم و در نسخه نهایی نیامده (شاید هم میخواستم بگویم، یادم نیست، باید از نیما پرسید) که فعالیت نسبتاً وسیعی راجع به مباحث مرتبط با آزادی دسترسی در اینترنت دارم، و کاربران کارهایم هم فقط ایرانی ها نیستند. اما به علل واضح، این فعالیت با اسم و مشخصات مستعار انجام میشود. اما با وجود این فکر میکنم حتی اگر من به هر دلیل نمیتوانستم یا نمیخواستم از توان یا وقت یا هزینه شخصی خودم برای کمک به همه نیازمندان بهره بگیرم، برخورد شما باز هم دور از انصاف و جوانمردی بود. برای چندمین بار تکرار میکنم، اگر شما هم مرد عملید، به جای مشاجره و محاجه وارد گود بشوید ببینم چند مرده حلاجید!
4. نظرتان راجع به عدم موفقیت افزونه علیرغم آمار بالای بارگیری آن، از دید من کاملاً غیر علمی و ناشی از عدم شناخت محیط است. برای استفاده از یک افزونه فایرفاکس شما باید از
سایت موزیلا استفاده کنید. در آن سایت سعی کنید خودتان را به جای مخاطبی که به دنبال فیلترشکن میگردد بگذارید. چه عباراتی را جستجو میکنید؟ proxy ؟ در این صورت خبری از برنامه من نیست. filter را؟ بیش از 10 عنوان قبل از برنامه من نمایش داده میشود. برنامه مشابه نه تنها بیش از یکی دو مورد، بلکه بیش از ده ها مورد است، و اگر فقط افزونه های فایرفاکس را نبینیم، به صدها مورد هم ختم نمیشود.
آیا مشتری عامه بیمار است بین این همه پراکسی و فیلترشکن، روی برنامه "دسترسی به فلیکر" کلیک کند؟ حالا فقط کلمه flickr را جستجو کنید. بله دوست من! این یک برنامه site specific است، و کاربرانش هم صرفاً محدود به کاربران سایت فلیکر میشوند. در اکثر مصاحبه هایم هم با صدای بلند گفته ام که آهای ایها الناس، شما خودتان میتوانید این افزونه را برای سایت های دیگر تغییر داده و استفاده کنید، اما با مسؤوایت خودتان.
5. راجع به این که این برنامه شخصی و با هدف شخصی ست صحبت شد، اما راجع به این که شما کلاً درج چنین مقاله ای را زیر سؤال برده اید، مجدداً ارجاعتان میدهم به تعداد معتنابهی از سایتها، نشریات الکترونیکی و وبلاگها که مفصلاً یا مختصراً به این موضوع از دید شما بی اهمیت پرداخته اند. فکر میکنم لینک دادن اینجا کمی مسخره باشد، گوگل، یاهو، تکنوراتی و ...
راستی استفاده از مترجم گوگل را هم توصیه میکنم، چون احتمالاً شما هم مثل من به عربی و چینی و زبانهای اروپایی غیر انگلیسی مسلط نیستید. اخیراً یکی از دوستان ایمیلی به من زد و گفت راجع به این برنامه در فلان رادیوی ملی اتریش صحبتی شده، یک بار هم برای سخنرانی در همایش آزادی اطلاعات در بوداپست از من دعوت شد که وقتی علت را جویا شدم، همین برنامه را جوابم دادند، که البته به علت مشکل خروج از کشور موفق به شرکت در آن همایش نشدم. با این اوصاف، عجیب میدونم اگر هنوز شما روح کاری رو که پشت این برنامه کوچک و ساده نهفته ست رو درک نکرده باشید و همچنان بخواهید بر طبل منیت خودتان بکوبید.
6. لینکهایی که در اولین پاسخم به این بحث آمده را کلیک کن تا بخشی از فکت باکسی را که به دنبالش میگردی پیدا کنی. علاوه بر این که همیشه قوانینی به صورت عرف یا قوانین نانوشته در محیط های اجتماعی ساری هستند. دو نفر از مدیران فلیکر از دوستان من هستند، و من از یکی از ایشان یک بار به روشنی شنیدم که گفت (نوشت) ما "فرانت نودیتی" را در فلیکر تحمل نمیکنیم.
همانطور که در لینکها بالا هم لابد خواندی، کاربران برخی کشورها مثل سنگاپور به علت قوانین داخلی، امکان دیدن تصاویر مجموعه غیر از safe را ندارند. ایران هم میتوانست چنین درخواستی را باتوجه به قوانین داخلی اش از فلیکر داشته باشد.
من همچنان به نظرم پایبندم، و اون رو قابل دفاع میدونم.
7. هیچ وقت آمار ارتکاب جرم در جامعه ای واقعی صفر مطلق نمیشود، یک جامعه سالم صرفاً محیطی است که این آمار در آن بسیار پایین باشد. این که شما برای حرف من مثال نقض پیدا کنی و از آن به مثابه پیرهن عثمان بهره کشی کنی، مثل این است که رسانه های رسمی ایران هر روز یک اتفاق "بد" در غرب کشف میکنند و در بخشهای مختلف خبری آن را چاپ یا پخش میکنند: امریکا شکنجه را رسمی کرد، انگلیس با نصب دوربین به حریم شخصی افراد تجاوز کرد و ...
بابک جان، اگر من هم مثل شما دنبال خیالپردازی بودم، ایده های جالبی به ذهنم میرسید. مثلاً این:
- چند جوان دور هم نشستند و در نبود یا کمبود محتوای مخاطب پسند فارسی و در بحبوحه خفقان سیاسی و فرهنگی و آزادی بیان و قلع و قمع نشریات، مجله ای الکترونیکی درآوردند و به اصطلاح دور هم هستند که دور هم باشند، و به علت قلت استقبال از مباحث (منظورم مباحثی چون بکارت دختران نیست!)، گهگاهی گرافیست در نقش منتقد ظاهر میشود و گاهی ادیتور اعظم با لباس عضو عادی وارد گود میشود. الباقی شرکت کنندگان هم که نوعاً بر و بچ خودمان (تان) هستند.
یا این:
- دیروز مامان فلانی اینا من رو جلوی دوستام ضایع کرد، حالا من هم مصاحبه ش رو خراب میکنم! اینه!
می بینی بابک؟ داستان پردازی و کشف ریشه های پنهان یک توطئه خیالی درشرف وقوع، آن قدرها هم کار تخصصی ای نیست. گرچه معتقدم برخی قدرت شگفت آوری در این زمینه دارند!
و در پایان، از اینکه احتمالاً دیگر در ادامه این بحث فرسایشی شرکت نمیکنم از خوانندگان (اگر وجود دارند!) پوزش میخواهم. به اندازه کافی مطلب برای قضاوت موجود است، دوستمان بابک هم مطالب مفید دیگری اضافه خواهد کرد.
وقت را غنیمت بشماریم
بدرود