مدرسه و روزهای مدرسه برای بعضی ها بهترین دوران زندگیه. ما نمی دونیم که آینده بچه هامون چه شکلی می شه. اما این کار خطیریه که بچه را از مدرسه بگیریم. یعنی با کمتر بچه هایی می شه اینکارو کرد. کوچک ترین صدمه روحی یا شخصیتی که در اثر این کار به بچه می خوره، ممکنه تا آخر عمر آزارش بده. در کل موافق این جریان نیستم. مدرسه یه چیزایی رو به آدم یاد میده که تو هیچ کتابی ننوشته. در ضمن تجربه تلخ  پدر و مادر از مدرسه قرار نیست برای بچه عیناً تکرار بشه. به نظر من این درست نیست که فرصت خودسازی رو از بچه بگیریم. اگر من مدرسه نمی رفتم  شاید الان نمی تونستم با مردم با اعتماد به نفس راجع به روزهای مدرسه و چیزهایی که یاد گرفتم صحبت کنم. شاید هم به نظر، خیلی مهم نیاد خاطرات روزهای مدرسه. ما اگه کتاب بخونیم خیلی چیزها یاد میگیریم، ولی اگه تجربه کنیم خودمون کتاب مینویسیم.

به امید روزهای خوب برای اونایی که مدرسه می رن یا نمی رن